To co mi się przytrafiło do dziś przywołuje mnie o dreszcze. Wracałam z kina z koleżanką, właśnie miałyśmy przechodzić przez jezdnię, gdy oczom mym ukazał się pędzący samochód, który potrącił moją koleżankę. Stałam jak w amoku i nie mogłam się ruszyć, tak jakby mnie zamroziło. To było jak jakiś zły sen. Po chwili poczułam, że ktoś mnie szarpie za rękę i coś do mnie mówi, to była właśnie ta koleżanka, która pośpieszała mnie, ponieważ spieszyła się do domu do małego dziecka. Nie wiedziałam co się dzieje, stałyśmy przed pasami, a Lidka właśnie wkraczała na jezdnię. Niewiele się zastanawiając, jakiś impuls mną kierował, chwyciłam ją za kurtkę i mocno pociągnęłam z powrotem, tak że się przewróciła. W tej samej chwili, zza rogu wyłonił się samochód pędzący z niesamowitą prędkością i minął nas z pewnością, kierowca nas nie widział. Byłyśmy w szoku, Lilka leżała i cała się trzęsła, a ja nie mogłam ogarnąć tego co się stało. Jeszcze parę chwil i mogłam być świadkiem tragedii, a jednak myśl wybiegająca wstecz uratowała życie mojej przyjaciółki. Nie wiem co to było, dar jasnowidzenia, chwila wizjonerstwa, nie wiem, ale cieszę się, że wszystko dobrze się skończyło. Lilka do dziś nazywa mnie swoim Aniołem Stróżem.

Related Posts:

  • No Related Posts